A Sent Sever de Rustan, los mainats qu’at an tots entenut : «  Ten, çà-i véger… l’ueu deu poth.. !  » E Papeta o Mameta de balhar au dròle un ueu deus petits…
poth = poulet, coq
Que díden lo monde qu’aqueth ueu qu’ei, ça’m-par, lo darrèr deu cicle de la garia ; de clar en clar qu’ei sense jaune e tostemps qu’ei mes petit que los autes.

L’ « ueu deu poth » qu’ei coneishut pertot en Euròpa… dab madeishas supersticions. E tostemps las supersticions que hen lo ligam entre l’ueu deu poth et la sèrp.

Bèth prumèr, que’i a l’anóncia. En Comenges, qu’òm didèva qu’avant de hèr l’ueu deu poth, la garia « canta poth »…

E d’ont arriva aqueth ueu ?
La cregença comuna que parla de la fruta d’ua garia e d’ua sèrp…. o d’un poth e d’ua colòbra… Cada un qu’a la sua idea… Qu’òm dit tanben que lo poth pòt hèr l’ueu suu hems… e que balha alavetz ua sèrp…

Tot aquèras cregenças estranhas que mos arrivan de lonh enlà…
A l’Atge-Mejan, lo monde cregèvan aus « Basilics », grana sèrp alada dab cap e patassas de poth…D’autes que parlavan de la « Cocatrix », bestiassa de la madeisha traca. Et tot aqueth bestiari qu’èra vajut, ça didèvan lo monde, d’un ueu de poth, poth vielh de sèt a quatorze ans ! Que calèva tanben que l’ueu estosse coat per ua sèrp o un harri.
Basilics o Cocatrix, tots qu’avèvan poders malefics e la religion crestiana que mandè viste hèit Sent Jòrli, Sent Miquèu et Nosta Dama tà porgar la Tèrra de totas aquèras bèstias deu Diable.
D’ara-enlà, l’« ueu deu poth » que hè arríder los mainats de nosta e lo basilic que vòla de l’escòla d’Harry Potters dinc’au casteth de Games of Thrones….