Lo pair a casa qu’ac pronóncia [maˈfjœt], comprés com mefià’t. Qu’ei lo singular de mefiatz-ve qui se diseré [*mafjœpˈpe], d’un supausat vèrbe *mefià’s qui’m sembla influenciat peu francés. Çò d’aberrant qu’ei l’accentuacion mefiÀ’t : que deurem aver mefIa’t [maˈfijət], mès lo gascon n’aima pas (…)