Qu’i a totun aquesta letra de Camelat (de memòri) on conda que pendènt ua frelibrejada on avè condat Arnaudin, e on èra vinut, enfin, que’u vòu presentar Mistral. Que l’amia davant, que’u dit d’atèner percè que’u va cúlher e quèn torna dab Mistral... be s’es escapat ! Qu’èra hòrt gloriós mes (…)
