N’èi benlèu pas tot comprés, mès de tota faiçon, lo gascon modèrne (e benlèu tanben lo vielh) ne sabèva prononciar un d finau, e prononciava "blad" coma "blat" (prononciacion t). A tau punt qu’avans la grafia alibertina, los participes passats en -at èran sovent notats -ad. Exemple dens un (…)